Oxalis

Oxalis: kenmerken en bloei

De Oxalis is een compacte kamerplant die zo’n 20 tot 30 centimeter hoog wordt. De Oxalis hoort bij de klaverzuringfamilie (Oxalidaceae), waar ook de Carambola bij hoort, die tropische stervrucht die je misschien weleens in een fruitsalade bent tegengekomen. Elk blad van de Oxalis bestaat uit drie (en bij sommige soorten vier) blaadjes op een dun steeltje. Bij de bekendste soort, de Oxalis triangularis, zijn die blaadjes driehoekig en dieppaars, soms met een lichtere tekening. Samen lijken ze op een zwerm kleine vlindertjes die in je huis zijn neergestreken.

Het opvallendste kenmerk van de Oxalis is dat hij beweegt. Zodra het donker wordt, vouwen de blaadjes zich als een paraplu naar beneden en sluiten ook de bloemetjes. Overdag gaat alles weer open. Tussen het blad verschijnen kleine, trechtervormige bloemetjes in roze, lila of wit. Met een beetje geluk bloeit de Klaverzuring maandenlang.

Onder de potgrond groeit de plant uit kleine knolletjes en wortelstokken. Daarmee overleeft hij periodes van rust, en daarom kun je hem ook makkelijk stekken.

Verzorging Oxalis

Oxalis is niet moeilijk te verzorgen, zolang je een paar dingen weet. Zo houd je hem gezond:

• Licht: zet je Oxalis op een lichte plek zonder felle middagzon. Een beetje ochtend- of avondzon vindt hij prima. Staat hij te donker, dan worden de steeltjes lang en slap.
• Water: houd de aarde in het groei- en bloeiseizoen licht vochtig, maar laat de bovenste laag tussendoor opdrogen. Natte voeten zijn funest, want dan gaan de knolletjes rotten.
• Voeding: geef van het voorjaar tot het einde van de zomer eens per maand een beetje kamerplantenvoeding.
• Temperatuur: een gewone kamertemperatuur is prima. De Oxalis kan ook goed tegen een koelere kamer, maar niet tegen vorst.
• Draaien: de blaadjes groeien richting het licht. Draai de pot daarom af en toe een kwartslag, zodat de plant mooi rond blijft en je geen lichtzoekende uitschieters krijgt.
• Verpotten: verpot in het voorjaar als de pot vol zit. Dat is meteen een goed moment om de knolletjes te verdelen en door te stekken een tweede plantje te maken. Lees ook hoe je planten verpot.
• Buiten: in de zomer mag de geluksklaver naar buiten, op een beschutte plek uit de felle zon. Haal hem op tijd weer binnen voordat het gaat vriezen.

Waarom hangen de blaadjes van Oxalis slap?

Hangen de blaadjes van je Oxalis ineens slap of verkleuren ze, terwijl je niets anders hebt gedaan? Grote kans dat hij toe is aan een rustperiode. Na maanden groeien en bloeien neemt deze plant soms even pauze. Geen paniek, want hij is niet dood.

Knip het oude blad af, stop met water geven en zet de pot een paar weken op een koele, donkere plek. Verschijnen er nieuwe blaadjes? Dan zet je hem terug op zijn vertrouwde plekje en begin je voorzichtig weer met water geven. Binnen een paar weken staat er weer een volle plant. Meer tips voor de koude maanden lees je in ons artikel over kamerplanten verzorgen in herfst en winter.

Soorten Oxalis

Het geslacht Oxalis telt honderden soorten, verspreid over bijna de hele wereld. Als kamerplant kom je vooral deze tegen:

• Oxalis triangularis: de bekendste Klaverzuring, met driehoekige, paarse of groene blaadjes en roze of witte bloemetjes.
• Oxalis versicolor: een bijzondere soort met witte bloemetjes met een rood randje, die er in knop uitzien als een gedraaid zuurstokje.
• De bekendste cultivar (gekweekte variant) is de ‘Iron Cross’, een cultivar van Oxalis tetraphylla. Je herkent ‘m aan vier blaadjes per steel, groen met een donker kruis in het midden. Deze wordt vaak rond de jaarwisseling verkocht.
• In de Nederlandse natuur groeit bovendien de witte Klaverzuring, een wilde soort die je in vochtige bossen tegenkomt.

Is Oxalis giftig?

De Oxalis of Geluksklaver bevat oxaalzuur, net als bijvoorbeeld rabarber en spinazie. Een enkel blaadje als garnering kan voor mensen geen kwaad, maar voor katten en honden is de Oxalis licht giftig. Knabbelen ze eraan, dan kan dat leiden tot kwijlen, braken of maagklachten. Zet de plant daarom buiten bereik van huisdieren.

Waarom heet de Oxalis ook wel Klaverzuring en Geluksklaver?

De naam Oxalis komt van het Griekse woord voor zuur, en dat proef je ook als je een eetbare soort probeert: de blaadjes smaken fris en zurig. Daar komt ook de Nederlandse naam Klaverzuring vandaan, een combinatie van het klaverachtige blad en de zurige smaak.

Let op: zet nooit zomaar je tanden in een bloem of plant. Check altijd goed of de bloem of plant gekweekt is om te eten.

De naam Geluksklaver dankt de plant aan de soorten met vier blaadjes, die doen denken aan een Klavertjevier.

Symboliek van de geluksklaver

Een Klavertjevier staat al eeuwenlang voor geluk, en die betekenis heeft de Geluksklaver overgenomen. In Duitsland is hij een populair cadeau rond de jaarwisseling, vaak versierd met kleine schoorsteenvegers, varkentjes of lieveheersbeestjes, allemaal symbolen van geluk. Daarmee is de Oxalis een mooi cadeautje voor iemand aan wie je een geluksmomentje gunt. Op zoek naar meer gelukbrengers? Bekijk dan onze 5 planten die symbool staan voor geluk.

Herkomst van de Oxalis

Oxalis groeit van nature bijna overal ter wereld, behalve in de poolgebieden. De meeste soorten komen uit tropische en subtropische gebieden, met Zuid-Amerika en Zuid-Afrika als echte hotspots. De paarse Oxalis triangularis komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika, onder meer Brazilië, terwijl de Geluksklaver met vier blaadjes uit Mexico komt. In het wild groeit de plant op zonnige of half beschaduwde plekken en overleeft hij droge of koude periodes dankzij zijn knolletjes onder de grond.

Interessante weetjes over de Oxalis

• Ondanks zijn naam is de Geluksklaver geen echte klaver. De Klavertjes die je in het gras vindt, horen bij een heel andere plantenfamilie.
• De blaadjes van de Oxalis reageren op licht. Wordt het donker, dan vouwt de plant ze dicht. Komt het licht terug, dan gaan ze weer open. Dat gebeurt dus niet alleen ‘s avonds: zet je de plant overdag in een donkere hoek, of is het een heel grijze dag, dan gaan de blaadjes ook dicht.
• De blaadjes en bloemetjes van sommige soorten zijn eetbaar en worden gebruikt als garnering. Ze hebben een frisse, zurige smaak. Let op: zet nooit zomaar je tanden in een bloem of plant. Check altijd goed of de bloem of plant gekweekt is om te eten.